راه سرخ

بار دیگر مضحکه انتخابات فرمایشی رژیم کشتار و جنایت، راه افتاده است. بار دیگر، میلیاردها تومان از دسترنج توده های محروم و زحمتکش و در آمد سرشار نفت، صرف تدارک و راه اندازی نمایش پر زرق و برق انتخاباتی میشود.  انتخابات ریاست جمهوری، در شرایطی برگزار میشود که هرروز، دامنه بحران اقتصادی، بیکاری، تورم و گرانی ارزاق عمومی، گسترش یافته و رژیم ضد مردمی در مواجه با انبوهی از مشکلات اقتصادی واجتماعی لاینحل هرروز ناتوانتر میگردد. تشدید ترور واختناق، وضع وخیم اقتصادی و انواع معضلات و محرومیتها، برابعاد خشم و نارضایتی توده های زحمتکش، به مراتب افزوده و حرکتهای اعتراضی کارگران ودیگر زحمتکشان را که در معرض ستمدیدگی و استثمار بیحد و حصر، قرار دارند، پر دامنه تر میسازد.

روز شنبه ۹ اوت ۲۰۰۸، تظاهرات افشاگرانه گسترده ای در مقابل سفارت رژیم جمهوری اسلامی در لندن، برگزار گردید. در این تظاهرات پرشور ضد رژیمی که از طرف سازمانها و نهادهای سیاسی و دمکراتیک از دو کشور ایران و ترکیه ترتیب داده شده بود و در حدود ۱۲۰ تن در آن شرکت داشتند، جنایات و آدمکشیهای رژیم ارتجاعی جمهوری اسلامی و از آنجمله اعدامهای وحشیانه اخیر، بشدت محکوم گردید.

شعری تازه از: آذرخش

صمد بهرنگی، معلم شهیر روستاهای آذربایجان، نویسنده "ماهی سیاه کوچولو" و دیگر قصه های کودکان، منتقد برجسته اجتماعی، پوینده مقاوم راه آزادی، یار وفادار توده های محروم وستمدیده و خصم بی امان استثمارگران وستمکاران، در دوم تیرماه ۱۳۱۸، درمحله چرنداب تبریز، در خانواده فقیر وتهیدستی، متولد شد. پدر صمد، کارگر زحمتکشی بود که باتمام تلاش و جانفشانی، به سختی زندگی عائله را تامین میکرد. صمد از همان اوان کودکی، طعم تلخ فقر و ستمدیدگی را چشیده و احساس همدردی با توده کار وزحمت، در وجودش عمیقا پرورش یافت. در طول زندگی کوتاه پرثمر و مبارزه جویانه اش، صمد، همواره دارای طبعی سرکش، دیدی تیز بین، قلمی نافذ و اندیشه ای پویا بود. عصیان علیه تباهی، ارتجاع، ظلم و استثمار و همدردی و همسوئی بی دریغ با کارگران و توده های زحمتکش، در تار و پود وجودش تنیده شده بود. صمد در ۷ سالگی در دبستان ۲۱ آذر تبریز به تحصیل پرداخت. در سال ۱۳۳۴، پس از پایان سیکل اول متوسطه در دبیرستان تربیت، وارد دانشسرای مقدماتی تبریز شد.

جهت پیشبرد مبارزات افشاگرانه، در خارج از کشور

 موج اعدامهاهمچنان ادامه دارد. رژیم آدمکش، هر روز گروهی از جوانان را در نقاط مختلف کشور، در نهایت وحشیگری، بدار میزند. جنایتکاران حاکم در ایران که از گسترش دامنه مبارزات حق طلبانه وحرکتهای اعتراضی وسیع توده های بپاخاسته، سخت بوحشت افتاده اند، مذبوحانه میکوشند با تداوم بخشیدن باعدامها و تشدید هرچه بیشتر دامنه ترورواختناق، از فروریختن پایه های پوسیده ظلم واستبداد و خودسری، جلوگیری بعمل آورده، چند صباحی بر عمر ننگین خود، بیافزایند. سرکوب هرچه بیرحمانه تر مبارزت کارگران و زحمتکشان و شکنجه و آزار فعالین جنبش کارگری، اعمال خشونت هرچه بیشتر در حق دانشجویان عصیان طلب و مبارز، به خون کشیدن و سرکوب وحشیانه مبارزات عادلانه زنان بپاخاسته و اعدام وکشتار فعالین متعلق به خلقهای تحت ستم ملی، همه و همه حاکی از ترس و وحشت روز افزون سردمداران تبهکار رژیم، از اعتلای هرچه بیشتر مبارزات توده های محروم وتحت ستم، میباشد.