راه سرخ

نقدی خواندم در تارنمای"روشنگری" به نظریاتی که ماشااله رزمی در تلویزیون "گوناز"، در زمینه دخالت نظامی آمریکا در ایران ،ابراز داشته است. این مصاحبه در ۴ تیر ماه امسال، انجام گرفته است. تیتر مقاله مندرج در "روشنگری"، چنین است: "نقد ماشااله رزمی، هوادار فرقه دموکرات آذربایجان" چون در تمام نوشته، اسمی از نویسنده مطلب به میان نیامده است، ظاهرا چنین به نظر می آید که " هوادار فرقه دموکرات آذربایجان "، عنوان همان نگارنده مقاله است . در غیر این صورت ، اسم نویسنده در نوشته مورد بحث، نیامده و " هوادار فرقه دموکرات آذربایجان" عنوانی است که نویسنده مقاله به ماشااله رزمی، داده است . درهر حال، به نظر می آید منتقد نظریات ماشااله رزمی، از دوستان سیاسی سابق ایشان بوده و اینک به خاطر نظریاتی که این رفیق سالهای گذشته در اینجا و آنجا و به صورت آشکارتر در تلویزیون "گوناز"، اخیرا اظهار داشته است، احساس "شرمندگی" میکند و این نظریات را "سقوط وحشتناک " ماشااله رزمی ، میداند.

تخریب خانه علی مسیو، فرزند قهرمان آذربایجان، محکوم است!

امروز، خبری خواندم در"تارنمای روشنگری"، دال بر اینکه رژیم آزادیکش وشوونیست جمهوری اسلامی، خانه علی مسیو را ویران کرده است. این اقدام ارتجاعی تهوع آور، بار دیگر، به گویاترین وجهی دشمنی کینه توزانه این رژیم ارتجاعی را با تاریخ درخشان خلق آذربایجان و فرزندان دلیر این سرزمین عصیان و مبارزه، آشکار میسازد. رژیم خود کامه با محو و امروز، خبری خواندم در تارنمای "روشنگری"، دال بر ابنکه رژیم آزادیکش و شوونیست جمهوری اسلامی، خانه علی مسیو را ویران ساختن خانه علی مسیو و اقدامات ویرانگرانه دیگری ازاین قبیل، مذبوحانه میکوشد سمبلهای مقاومت و تسلیم ناپذیری خلق آذربایجان را در مقابله با استبداد و زور وقلدری، از بین برده و خاطره فراموش نشدنی جانبازی ها وقهرمانیهای راد مردانی نظیر علی مسیو را از خاطر نسل جوان عصیانگر این سرزمین انقلابها و طغیانها، بزداید. در حقیقت امر، سنگی که رژیم شوونیست جمهوری اسلامی، علیه تاریخ مبارزات خونین وحماسه ای خلق آذربایجان بلند کرده است، بپای خود این رژیم قرون وسطائی خواهد افتاد. تاریخ قهرمانیها و جانفشانیهای فرزندان از جانگذشته آذربایجان در انقلاب مشروطه، آنچنان زنده و گویاست—تاریخی که با خون هزاران انسان پاک باخته و دست از جان شسته، آبیاری شده است – که هیچ تشبث ارتجاعی، قادر نیست آنرا از خاطر نسل جوان این سرزمین قهرمان پرور، پاک کند. 

۱۲ سال پیش، دانشجویان مبارز دانشگاه تهران، یکپارچه، بپا خاسته و طی حرکتهای اعتراضی پر شکوه و پر جوش و خروش خود که بمدت یک هفته، همچنان رزمنده و مقاوم، ادامه داشت، رژیم کشتار و جنایت جمهوری اسلامی را بمبارزه طلبیدند. در همدردی با دانشجویان دانشگاه تهران، در دیگر دانشگاههای کشور نیز، دانشجویان در تظاهرات ضد رژیمی رزمنده، نهایت تنفر و بیزاری خود را از رژیمی که سالهاست ایران را بزندانی برای ساکنین آن، مبدل ساخته است، اعلام داشتند. رژیم ضد مردمی که تنها با زور سرنیزه و شکنجه و اعدام، قادر بحفظ سلطه پوشالی خود میباشد، با توسل به بدترین شیوه های سرکوب و ترور، مبارزات حق طلبانه دانشجویان بپا خاسته را مورد یورش قرار داده، در مقابله با جنبش عظیم اعتراضی آنها، از هیچ جنایت ووحشیگری، خودداری نکرد. در نتیجه هجوم وحشیانه پاسداران و بسیجی ها و لباس شخصیهای مزدور، صدها و بلکه هزاران تن از دانشجویان، زخمی شده و تعداد کثیری دستگیر و روانه زندانها و شکنحه گاههای قرون وسطائی شدند. اما رژیم آزادی کش با تمام سرکوبگریها و جنایتکاریها، قادر نشد جلوی مبارزات آزادیخواهانه دانشجویان دانشگاهها را گرفته و آنها را به تسلیم و سکوت وادار سازد . در طول ۱۲ سال گذشته، مبارزات دانشجویان ایران علیه رژیم خود کامه و قرون وسطائی که بدترین دشمن آزادی و آزاد اندیشی است، همچنان پر شور و رزمنده، دوام داشته است.

نگاهی به قوانین ضد زن، در جمهوری اسلامی

در سالگرد ۸ مارس، روز جهانی زن ،همراه با درودهای رزمجویانه به تمام زنان زحمتکش جهان، بمنظور هرچه عریانتر ساختن ماهیت عمیقا ارتجاعی وزن ستیزرژیم قرون وسطائی جمهوری اسلامی، به قوانین و مصوبات ضد زن این رژیم ضد مردمی واز انجمله لایحه قصاص، بطور اجمال،نگاهی میافکنیم.

از: آذرخش

این منظومه،در آبان ماه ۱۳۵۷، چند ماه قبل از انقلاب ۲۲ بهمن و سرنگونی رژیم شاه،  ساخته شده است. دریغا که تلاشها و جانفشانیهای بیدریغ توده ها در پیکار بی امان علیه رژیم شاه، بثمر نرسید و رژیمی که در فردای انقلاب سهمگین توده ها، قدرت سیاسی را  در چنگ گرفت، رژیمی بغایت ارتجاعی و غداربود که سرکوب مبارزات کارگران و زحمتکشان وکشتار انقلابیون، در سرلوحه اعمال ننگینش قرار داشت. باشد که مبارزات بی امان توده های بپاخاسته، در آینده ای که دور نیست، این رژیم ضد مردمی رانیز، نظیر رژیم شاه، به زباله دان تاریخ بیفکند.

از :آذرخش

به خاطر سی و نهمین سالگرد نبرد قهرمانانه ۱۹ بهمن ۱۳۴۹

در بهار سال ۱۳۵۴، جلادان شاه ، ۹ تن از زندانیان سیاسی دلیر و مقاوم را در نهایت سبعیت بقتل رساندند. هفت تن از این مبارزین جان برکف متعلق بیک گروه انقلابی بودند که بنام گروه جزنی معروف شده است .این هفت تن عبارتند از: بیژن جزنی، حسن ضیاء ظریفی، مشعوف کلانتری،عزیز سرمدی، احمد افشار ، محمد چوپانزاده و عباس سورکی .دوتن دیگر، کاظو ذوالانوار و خوشدل ،اعضای سازمان مجاهد ین خلق ایران بودند .منظومه زیر در بهار همانسال ، ساخته شده است .

بار دیگر ۱۶ آذر، روز دانشجو، روز اعتراض گسترده دانشجویان ایران علیه کودتای ننگین ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ و تسلط قدرتهای امپریالیستی به شئون توده ها، فرا میرسد. در چنین روزی، ۵۶ سال پیش، دانشجویان دست به تظاهرات ضد رژیمی وسیعی زده و انزجار وتنفر خود را از رژیم دست نشانده شاه و قدرتهای سلطه طلب امپریالیستی که حکومت ملی دکتر مصدق را سرنگون ساخته و رژیم کودتا را بر کشور مسلط کرده بودند، آشکار ساختند. رژیم شاه که از تظاهرات پر جوش و خروش دانشجویان، سخت به وحشت افتاده بود، به وحشیانه ترین وجهی تظاهرات دانشجویان را مورد یورش قرار داده و به ضرب و جرح آنها پرداخت. در نتیجه تیراندازی عمال رژیم، سه تن از دانشجویان مبارز دانشکده فنی - شریعت رضوی، قندچی، بزرگ نیا - جان سپردند. از آن تاریخ، ۱۶ آذر، بمثابه روز دانشجو، روز خیزش و عصیان دانشجویان علیه استبداد و خودکامگی، در دفاع از آزادی و دمکراسی و در اعتراض به تسلط امپریالیستها بر شئون کشور، در تاریخ مبارزات رهائی بخش خلقهای تحت ستم ایران، ثبت گردید.مبارزات آزادیخواهانه دانشجویان دانشگاهها، علیه رژیم دست نشانده شاه، تا روز سرنگونی این رژیم ارتجاعی بدست توانای توده ها همچنان رزمنده و پر شور، ادامه داشت. بارها نیروهای سرکوبگر رژیم شاه، دانشکده ها را باشغال خود در آورده و به سرکوب بیرحمانه مبارزات حق طلبانه دانشجویان پرداختند.اما دانشجویان مبارز و آرمان طلب، هرگز دست از مبارزه علیه این رژیم خود کامه بر نداشتنه و پرچم پیکار آزادیخواهانه را در صحن دانشگاهها برافراشته نگه داشتند.